I2. Dzięki intelektualnym zdolnościom przeciw-materii, ...
#1
I2. Dzięki intelektualnym zdolnościom przeciw-materii, wszechświat przechodzi nieustanną ewolucję
Przypomnijmy sobie co na temat ewolucji wszechświata wyjaśniłem już w tomie 1 tej monografii, a szczególnie w jej podrozdziale A1.1. Zgodnie z tamtymi wywodami logicznymi, na samym początku w całym wszechświecie panował "chaos", czyli nieuporządkowany ruch wiecznie ruchliwej przeciw-materii. Chaos ten okazał się jednak siłą motoryczną dla powstania "Słowa", czyli naturalnej formy tego co dzisiaj nazywamy informacją, algorytmem, albo programem. Rozwój i zwiększanie się wiedzy tego "Słowa" doprowadziło w końcu do powstania tego co dzisiaj rozumiemy pod myślącą i samoświadomą składową "Boga". Ów Bóg (albo "wszechświatowy intelekt" - tak bowiem jego myślącą i samoświadomą składową nazywa Koncept Dipolarnej Grawitacji) z czasem zaczął mieć swoje potrzeby. Najważniejszą z tych potrzeb okazało się powiększanie własnej "wiedzy" Boga. Aby więc zaspokoić tą potrzebę, Bóg stworzył wysoce "niedoskonałego" człowieka, a także niemal doskonały świat fizyczny z pomocą którego Bóg podtrzymuje istnienie i życie tegoż człowieka. Liczne błędy i pomyłki popełniane przez owego niedoskonałego człowieka są źródłem wiedzy dla Boga oraz siłą napędową rozwoju intelektualnego ludzi. Błędy te NIE powodują jednak zejścia człowieka z zadanej mu przez Boga ścieżki rozwoju, ponieważ z pomocą tzw. "przestrzeni czasowej" oraz "nawracalnego czasu softwarowego" Bóg zawsze koryguje każde zboczenie ludzi w niedozwolonym kierunku. Ukierunkowywany w ten sposób rozwój intelektualny ludzi prowadzi do celu niniejszej monografii. Jest nim rozwikłanie i poznanie tajemnic całego wszechświata, a nie jedynie jego fizykalnej składowej - do badania której ograniczały się dotąd wszelkie wysiłki oficjalnej nauki ziemskiej. Oczywiście, ewolucja wszechświata wcale na tym się nie kończy i będzie trwała dalej. Czytelnikom pozostawiam przywilej wydedukowania co nastąpi potem. Przypomnijmy sobie także, jak to się dzieje, że wszechświat składa się z owych trzech odrębnych światów (tj. "przeciw-świata", "świata wirtualnego" oraz "świata fizycznego") pooddzielanych od siebie nieprzenikalnymi barierami. Jak to wyjaśniły podrozdziały H, H1 i H2, ponieważ grawitacja ma dynamiczny charakter dipolarny, podobny do tego jaki wykazuje pole magnetyczne, stąd biegun grawitacyjny jaki nasza nauka ortodoksyjna obserwuje w świecie fizycznym, jest tylko jednym z dwóch istniejących biegunów grawitacji. Drugi biegun grawitacji znika za niewidzialną i nieprzenikalną barierą i wyłania się w owym innym świecie, zwanym "przeciw-światem". (Faktyczny kształt geometryczny wszechświata, działanie grawitacji, oraz mechanizm współistnienia naszego świata z przeciw-światem, wyjaśnione zostały bardziej wyczerpująco w podrozdziale JE3.7.1.) Ów przeciw-świat zapełniony jest unikalną substancją nazywaną "przeciw-materią". Z uwagi na odwrotność przeciw-świata w stosunku do naszego I-5 świata fizycznego, zapełniająca go przeciw-materia posiada wszelkie atrybuty dokładnie odwrotne do atrybutów materii z naszego świata. Nasza ortodoksyjna nauka poznała już dosyć dokładnie atrybuty materii. Cechuje się ona: masą, inercją, tarciem, brakiem inteligencji w stanie naturalnym, oraz kilkoma dalszymi atrybutami. Dosyć łatwo więc wydedukować teraz możemy jakie będą te odwrotne do nich atrybuty przeciw-materii. Dlatego przeciw-materia musi wykazywać takie cechy jak: bezważkość (tj. brak masy), samo-mobilność (tj. odwrotność inercji), idealna sprężystość, nadśliskość (tj. odwrotność tarcia), inteligencja w stanie naturalnym, oraz kilka dalszych atrybutów jakie są odwrotnościami odpowiednich atrybutów naszej materii. Jak to wyjaśniono szczegółowo w podrozdziale H2, poszczególne cechy które wykazywane są przez przeciw-materię, dają się zaklasyfikować do dwóch diametralnie odmiennych klas, mianowicie do:
(1) atrybutów fizykalnych i
(2) atrybutów intelektualnych. Fizykalne atrybuty przeciw-materii pozwalają, aby substancja ta przykładowo mogła być: sprężana - w ten sposób formując pola elektryczne (po więcej szczegółów patrz podrozdział H5.1), przemieszczana - w ten sposób formując pola magnetyczne (po więcej szczegółów patrz podrozdział H5.2), wprowadzona w stan wibrowania - w ten sposób formując fale telepatyczne (po więcej szczegółów patrz podrozdział H7.1), zawirowywana – w ten sposób formując cząsteczki elementarne (po więcej szczegółów patrz podrozdział H4.1), itp. Z kolei atrybuty intelektualne tej substancji powodują, że posiada ona pamięć (w ten sposób przechowując w sobie informacje i programy), że dokonuje ona nieustannych procesów myślowych (działając jak jeden ogromny naturalny komputer o wielkości całego wszechświata), a także że używa języka myśli, w tej monografii nazywanego ULT, zaś z użyciem tego języka komunikuje się m.in. z ludźmi. Ze wszystkich atrybutów przeciw-materii, najbardziej istotne dla rozważań niniejszego rozdziału są właśnie jej atrybuty intelektualne. Ich istnienie w przeciw-materii daje się wydedukować teoretycznie oraz potwierdzić empirycznie. Przeciw-materia jest bowiem zdolna do myślenia w swym stanie naturalnym (tj. posiada ona zdolność do inteligentnego działania w stanie naturalnym w sposób podobny jak to czyni mózg ludzki lub jakiś hipotetyczny komputer naturalny). Z powodu owej zdolności przeciw-materii do myślenia w stanie naturalnym, cały wszechświat zapełniony ową substancją formuje ogromny "wszechświatowy komputer" (UC), jakiego wymiary pokrywają się z rozmiarami całego wszechświata. Teoretyczny wniosek do jakiego doszedłem, że przeciw-materia jest nośnikiem atrybutów intelektualnych (tj. że między innymi jest ona zdolna do myślenia w swym stanie naturalnym) wymaga szczególnego uzasadnienia, bowiem wprowadza on niezwykle ważkie implikacje dla naszego zrozumienia rzeczywistości. Wyniknął on z następującej dedukcji logicznej. Jak to było wyjaśnione w podrozdziale H2, "zasada przeciwstawności cech na obu końcach dipola" stosuje się do wszystkich pól dipolarnych, a więc także do pola grawitacyjnego. Zgodnie więc z nią, każda cecha/atrybut materii musi ujawniać się w przeciwmaterii w sposób dokładnie odwrócony. Jedną z głównych cech materii jest, że w stanie naturalnym jest ona całkowicie niezdolna do myślenia i stąd jedynie po jej przetransformowaniu w jakieś szczególne struktury (takie jak przykładowo mózg ludzki czy też mikroprocessor komputerowy) nabywa ona zdolności do dokonywania procesu myślenia. Jeśli więc również do powyższego zastosować "zasadę przeciwstawności cech na obu końcach dipola", wtedy automatycznie nasuwa się wniosek, że przeciw-materia w swojej naturalnej konsystencji musi wykazywać zdolność do myślenia, zaś jedynie po przetransformowaniu jej w jakieś specjalne struktury (np. w rodzaj skór oddzielających od siebie dwie istoty myślące i utrzymujących intelektualną odrębność każdej z tych istot) utraci ona tą swoją naturalną zdolność intelektualną. Oczywiście powyższa dedukcja ujawnia jedynie zasadę na jakiej po raz pierwszy doszedłem do wniosku, że przeciw-materia musi być inteligentna w swym stanie naturalnym. Jako taka, zasada tego dojścia nie powinna być mylona ani z powodem dla jakiego przeciw- I-6 materia jest inteligentna, ani też z dowodem na inteligentność przeciw-materii. Powód inteligencji przeciw-materii wcale wszakże nie musi się pokrywać ze sposobem na jaki ją wykryliśmy. Z kolei dowód na inteligentność przeciw-materii przeprowadzić teraz można zupełnie niezależnie od powyższej dedukcji i to na wiele najróżniejszych sposobów, np. teoretyczny, empiryczny obserwacyjny, empiryczny eksperymentalny, itp. Przykładowo, jednym z najważniejszych takich dowodów jest formalne wykazanie, że wszechświatowy intelekt istnieje (co formalnie udowodniono w podrozdziale I3.3). Wszakże aby wszechświatowy intelekt (przez religie nazywany Bogiem) mógł istnieć i zamieszkiwać w przeciw-matgerii, owa przeciw-materia musi byc inteligentna. Innym dowodem jest np. wykazanie, że prawa moralne działają w praktyce. Jak to bowiem każdy może łatwo sam sobie wydedukować, aby prawa te działały w praktyce, wszechświat jako całość musi posiadać inteligencję, czyli musi działać jak "wszechświatowy komputer" (UC) wspominany wcześniej. Jeszcze inny dowód empiryczny polega na wykrycia faktycznych efektów działania wszechświatowego komputera (UC) opisywanego w podrozdziale I3.1 - przykładowo na wykryciu działania magii. Najprostszym zaś i znanym najpowszechniej dowodem na inteligencję przeciw-materii, jest zjawisko ESP opisywane w podrozdziale I8.2. Przykładowo, zwykłe wahadełko różdżkarskie nie byłoby w stanie odpowiedzić na skomplikowane zapytania radiestety, gdyby przeciw-materia nie posiadała inteligencji. Jeszcze jedna grupa dowodów empirycznych na intelektualne atrybuty przeciw-materii, to "geniusze wśród zwierząt" czyli zdolności niektórych zwierząt do rozwiązywania problemów jakie przekraczają możliwości ludzkie. Kilka przykładów z tej kategorii dowodowej opisałem w podrozdziale I8.1. Na dalszym etapie badań powyższy wniosek teoretyczny o zdolności przeciw-materii do myślenia można też zweryfikować empirycznie. W podrozdziałach I3 do I5, przytoczono cały szereg obserwacji empirycznych go potwierdzających. Możliwe jest też jego sprawdzenie eksperymentalne (odpowiednie przesłanki dla takich eksperymentów przytoczone są w podrozdziałach H1.1 i I3.3). W obrębie rozumnego "świata wirtualnego" rezydującego we wnętrzu przeciw-świata przechowywane są najróżniejsze rodzaje naturalnych programów i danych. Jednym z przykładów takich programów i danych może być to, co u wszelkich obiektów niniejsza monografia nazywa "rejestrami" (zaś co religie nazywają "duszami"). Te programy i dane rozumnego świata wirtualnego mieszczą się we wnętrzu fizykalnego przeciw-świata, podobnie jak dzisiejsze nasze programy komputerowe mieszczą się we wnętrzu komputerów. Dlatego pomiędzy fizykalnym przeciw-światem oraz owym rozumnym przeciw-światem istnieje wzajemna współzależność. Jest ona bardzo podobna do współzależności którą znamy z budowy i działania dzisiejszych komputerów. We współzależności tej fizykalny przeciw-świat jest odpowiednikiem dla obwodów logicznych z hardware komputerowego. Z kolei rozumny świat wirtualny jest odpowiednikiem dla oprogramowania lub software komputerowego. Istnieje jednak istotna różnica pomiędzy komputerowym hardware i software, a fizykalnym przeciw-światem i zawartym w nim rozumnym światem wirtualnym. Różnica ta sprowadza się do zasad wzajemnego współistnienia software z hardware. W komputerze software jest fizycznie przywiązane do określonego obszaru pamięci/hardware komputera. Stąd samodzielnie software to nie jest w stanie przemieścić się do innego obszaru tej pamięci. Jeśli zaś software to zostanie już przemieszczone tam przez inne programy, wówczas w nowej lokacji traci ono swoją zdolność do wykonania jakiejkolwiek operacji. Tymczasem rejestry (dusze) rezydujące w przeciw-świecie posiadają zdolność do samodzielnego przemieszczania się z jednego obszaru przeciw-materii w inny obszar - zachowując podczas tych przemieszczeń swoją pełną zdolność operacyjną. Owa istotna różnica pomiędzy cechami software komputerowego, a intelektami rezydującymi w przeciw-materii, wynika z podstawowej różnicy pomiędzy hardware komputerowym, a przeciw-materią. Jak się okazuje, wszystkie dzisiejsze komputery zawierają dużo komórek pamięciowych jakie otrzymały jedynie najprymitywniejszy atrybut intelektualny, mianowicie zdolność do przechowywania w sobie programu. Komputery te zawierają jednak tylko jedną komórkę, jaka posiada aż dwa atrybuty intelektualne, tj. zarówno zdolność do przechowywania w sobie poleceń programu, jak i zdolność do wykonywania operacji logicznych zawartych w owych poleceniach programu. W dzisiejszych komputerach owa specjalna komórka, o aż dwóch atrybutach intelektualnych, tj. o zdolności zarówno do zapamiętywania jak i do realizacji programu, nazywana jest "akumulatorem". Tymczasem w przeciw-świecie, każda pojedyncza cząsteczka przeciw-materii posiada cechy owych "akumulatorów", tj. może ona zarówno przechowywać w sobie jakieś indywidualne polecenie programu danego intelektu, jak i realizować operację zawartą w tym poleceniu. Dlatego też każda odrębna cząsteczka przeciw-materii, jest odpowiednikiem całego "akumulatora" komputerowego. Niezależnie więc w jakich cząsteczkach przeciw-materii program danego intelektu chwilowo rezyduje, ciągle program ten może być tam urzeczywistniany. Wszakże wszystkie cząsteczki przeciw-materii posiadają wszelkie wymagane możliwości realizacyjne. Jeśli więc w przyszłości ludzie zbudują "świadomy komputer", jaki będzie wykazywał możliwości przeciw-materii, a więc jaki będzie pozwalał na formowanie sztucznych inteligencji, w komputerze tym każda odrębna komórka pamięciowa będzie zdolną do równoczesnego pełnienia roli zarówno obecnej pamięci jak i obecnego "akumulatora". Jednocześnie stopniowe badanie i systematyczne poznawanie budowy i działania takiego "świadomego komputera", pozwalało będzie badaczom totaliztycznych nauk przyszłości na coraz lepsze rozszyfrowywanie tajemnic przeciw-materii i przeciw-świata. To zaś oznacza, że rozwijanie konceptu takiego "świadomego komputera", jest kluczem do poznania budowy i działania inteligentnego wszechświata. Niniejszy podrozdział poświęcony był głównie omówieniu intelektualnych atrybutów przeciw-materii. Fizykalne atrybuty tej samej przeciw-materii opisane są w odrębnym podrozdziale H2, gdzie czytelnik powinien szukać dalszych szczegółów na temat owej niezwykłej substancji z innego świata.
Antworten to top



Gehe zu:


Benutzer, die gerade dieses Thema anschauen: 1 Gast/Gäste